Ένα χωριό στις Κυκλάδες

28 Αυγ.

Αυτό είναι τα Κουφονήσια, ένα μεγάλο χωριό. Συγκεκριμένα, το δεύτερο ταξιδιωτικό άρθρο σε αυτό το blog θα επικεντρωθεί στο Άνω Κουφονήσι καθώς το Κάτω αποτελείται μόνο από μία ταβέρνα και μία παραλία (τα οποία πρέπει οπωσδήποτε να τα επισκεφθείς). 

Στο Κουφονήσι θα βρεις την ηρεμία που δεν θα βρεις στα υπόλοιπα κοσμοπολίτικα νησιά των Κυκλάδων. Ένα ᾽᾽μαζεμένο᾽᾽ νησί που χωράει 4 μεγάλες παραλίες, 2 μπαράκια, ένα after club και περίπου 10 ταβέρνες. Η χώρα δε, είναι ένας δρόμος 50 μέτρα με μερικά σοκάκια δεξιά και αριστερά. Το νησί-χωριό το μαθαίνεις σε λιγότερο από μία μέρα καθώς ταξιδιωτικοί οδηγοί και μαραθωνοδρόμοι φίλοι λένε ότι μπορείς να τρέξεις όλο το νησία, περιμετρικά σε 1 ώρα. Αυτό μπορείς να το καταλάβεις και από το γεγονός ότι δεν κυκλοφορεί κανένα ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο ή μηχανή. 

Ξεκινώντας από τις παραλίες, όλες είναι ανοργάνωτες αλλά σε πολύ κοντινή απόσταση μπορείς να βρεις ένα beach bar για να προμηθευτείς τα απαραίτητα. Το Πορί, θεωρείται η καλύτερη, μεγάλη παραλία με καταγάλανα νερά. Must-do εκεί είναι να φας στο «Καλόφεγγο» που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την παραλία. Η Ιταλίδα δεν είναι τουρίστρια, αλλά η αγαπημένη μου παραλία ακριβώς πριν το Πορί. Λίγο πιο μικρή αλλά πάντα με ωραίο κόσμο – οι ντόπιοι λένε ότι είναι η πιο κοσμοπολίτικη (για τα δεδομένα του Κουφονησιού πάντα). Ο Φοίνικας είναι μία παραλία πριν από την Ιταλίδα, από πάνω έχει επίσης μεγάλο beach bar όπου μπορείς να αράξεις και να πιεις τα cocktail σου. Η Χαροκόπου είναι η παραλία αμέσως πριν, όπου μαζεύει περισσότερο οικογένειες και έχει ένα ταβερνάκι. Τέλος, η Άμμος είναι δίπλα ακριβώς από το Λιμάνι όπου τα νερά της μόνο λιμάνι δεν θυμίζουν. Ενδείκνυται για μία τελευταία βουτιά πριν την αναχώρησή σου. 

Το καλύτερο από όλα; Όπως ίσως κατάλαβες, η μία παραλία είναι μετά την άλλη σε απόσταση αναπνοής. Αυτό σήμαίνει ότι μπορείς να γυρίσεις όλες τις παραλίες του νησιού σε μία μέρα εάν θες. 

Το δεύτερο καλύτερο από όλα; Η Χώρα είναι ακριβώς πριν από την παραλία της Άμμου. Πρακτικά, χρειάζεσαι περίπου 35-40 λεπτά για να πάς από την Χωρά στην τελευταία και πιο μακρινή παραλία του νησιού, το Πορί. Η σειρά είναι: Χώρα, Άμμος, Χαροκόπου, Φοίνικας, Ιταλίδα, Πορί. Υπάρχει ένας δρόμος για να κάνεις αυτήν την διαδρομή, ο οποίος είναι κυρίος χωματόδρομος, αλλά σε κάποια σημεία γίνεται μικρό και στενό μονοπάτι, έτσι για να σου δίνει τόσο-όσο και την αίσθηση της περιπέτειας.

Αν μία μέρα βαριέσαι να περπατήσεις, σε περιμένει το καραβάκι στο λιμάνι, όπου με τακτά δρομολόγια και ημερήσιο εισιτήριο των 5 ευρώ, μπορείς να κάνεις hop on-hop off σε όποια παραλία θες.

Φυσικά, εάν σε γοητεύουν οι κρυφές, μικρές και απόκρημνες παραλίες, έχει πολλές τέτοιες ανάμεσα στις κύριες παραλίες που προανέφερα. Must-do είναι να βουτήξεις στην Πισίνα, όπου είναι κυριολεκτικά μία φυσική πισίνα περικυκλωμένη από βράχια. 

Όσο αφορά το φαγητό, το νησί έχει από όλα τα καλά. Θα αναφέρω μόνο όσα επισκέφθηκα και μπορώ να εγγυηθώ για την ποιότητα. Στον «Καπεταν-Νικόλα» θα φας τέλεια γαριδονομακαρονάδα και ό,τι άλλο καλό ψαρικό ζητάει η ορεξή σου. Στον «Μιχαλιό» από την άλλη, δοκίμασε παϊδάκια και ό,τι άλλο κρεατικό θες, θα είναι μοναδικό κι εκεί. Στους «Αταίριαστους», θα βρεις τοπικές παραδοσιακές συνταγές – το κατσικάκι είναι εγγύηση. Τέλος, μην αμελήσεις να χτυπήσεις το σουβλάκι σου, στο «Σουβλάκι στην Στροφή» – θα καταλάβεις ποιο είναι από την μεγάλη ουρά πελατών. Πολύ καλή επιλογή για πρωινό είναι τα «Καλάμια» και ο «Νικήτας».

Αφού φας, κάνε την βόλτα σου να χωνέψεις με κανά παγωτάκι στο χέρι. Οι επιλογές είναι δύο, «Αστρολούλουδο» και «Κουφοχωριό». Το ένα απέναντι από το άλλο δημιουργούν μία τεχνητή πασαρέλα μπροστά, από όπου περνάει όλο το νησί. Εμείς πηγαίναμε στο «Κουφοχωριό» λόγω της ιδιαίτερης σχέσης που είχαμε αναπτύξει με τον Μπεμπάκο. Ποιος είναι ο Μπεμπάκος; Αυτό από κοντά… Κουφοχωριό θα πιεις, θα χορέψεις (ίσως), θα κάτσεις στα τραπεζάκια έξω, θα πιεις τα ρακόμελά σου, θα γνωρίσεις κόσμο (όπως εγώ που γνώρισα σε ένα βράδυ 13 άτομα). Κατά τις 3 το πρωί, θα πληρώσεις και θα φύγεις γιατί όλοι δρόμοι του νησιού οδηγούν σε ένα και μόνο μέρος. «Nelipot». Καλά διάβασες, δεν ξέρω αν και καλά θα ακούσεις εκεί μέσα. Ελληνάδικο, after club, έτοιμο να σου θυμίσει παλιές και νέες, κυρίως ελληνικές επιτυχίες… Κατά τις 7 ο DJ βγαίνει έξω ιδρωμένος και το μαγαζί κλείνει. Επειδή κάθε μέρα ξενύχτι δεν γίνεται (μπορεί και να γίνεται), μην κάνεις αυτό το πρόγραμμα όλα τα βράδια. Στο ενδιάμεσο, πήγαινε να χαλαρώσεις στο «Σορόκο», ένα πολύ καλό cocktail bar ακριβώς δίπλα από την Άμμο – Πολύ καλά ποτά και μουσική. 

Το Κουφονήσι είναι ίσως ο καλύτερος καλοκαιρινός προορισμός που έχω επιλέξει μέχρι στιγμής. Μεγάλη κουβέντα, πολύ υποκειμενικό, αλλά σκέφτηκα πολύ πριν την γράψω. Συζητώντας το με ντόπιους του νησιού, πολλοί μου είπαν ότι το ακούν συνέχεια αυτό, όλο και πιο πολύ τελευταία. Νομίζω είναι ο συνδυασμός που νικάει. Οι γεωγραφικές ευκολίες του νησιού, οι πολύ καλές παραλίες, η αυθεντική φυσική ομορφιά που παραμένει αναλλοιώτη παρά την μεγάλη τουριστική ανάπτυξη των τελευταίων ετών. Είναι όμως και οι άνθρωποι… Και δεν μιλάω μόνο για τους μόνιμους κατοίκους και επιχειρηματίες που είναι ευγενέστατοι. Νομίζω ότι όσοι πάνε σε αυτό το νησί, πάνε πολύ πιο χαλαροί και ανοικτοί από ότι θα πήγαιναν σε ένα άλλο οποιοδήποτε νησί. Αυτό το παρατήρησα πρώτα σε μένα και ύστερα στους ανθρώπους που γνώρισα εκεί. Μου θύμισε πως είναι αχρείαστο το «αίτημα φιλίας» όταν θέλεις απλά να κάνεις καλή παρέα με κάποιον. Το Κουφονήσι φέρνει κοντά τους ανθρώπους του. Με έναν πολύ φυσικό αλλά άγνωστο τρόπο, σε κάνει να νιώθεις γνωστός με την διπλανή παρέα στο μπαρ, στην παραλία. Σαν να συναντάς ξανά τα ίδια πρόσωπα, στο ίδιο μέρος. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει το Κουφονήσι το δικό μου χωριό στις Κυκλάδες. 

Το άρθρο αφιερώνεται σε όλη την καλή παρέα που βρήκα εκεί και στα ωραία Αυγουστιάτικα ξενύχτια που περάσαμε μαζί. 

Τα υπόλοιπα, σε εικόνες:

IMG_3733.jpgΠορί

 

IMG_3748.jpgΜια κρυφή παραλία

 

IMG_3816.jpgΙταλίδα

 

Koufonisi Island.jpgΜία άλλη κρυφή παραλία

 

IMG_3827.jpgΠισίνα

 

IMG_3933.jpgΆμμος

 

IMG_3813.jpgΦοίνικας

 

IMG_3806.jpgΣουβλάκι στην Στροφή

 

IMG_3776.jpgΚαλόφεγγο

 

IMG_3920.jpgΚαλάμια

 

IMG_3906.jpgΜιχαλιός

 

IMG_3863.jpgΚαπετάν Νικόλας

 

IMG_3831.jpgΑταίριαστοι

 

IMG_3860.jpgΧώρα

 

IMG_3912.jpgΑστρολούλουδο και Κουφοχωριό

Advertisements

Ένωσε τις τελείες

15 Ιαν.

unnamed.jpg

Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε αυτό το παιχνίδι που ένωνες τελείες για να σχηματιστεί στο τέλος κάτι… Θυμάμαι αυτό το έβρισκες μόνο σε παιδικά περιοδικά ή σε κάποιο ένθετο εφημερίδας. Αυτό που με συνάρπαζε περισσότερο με αυτό το παιχνίδι ήταν η προσμονή για την έκπληξη στο τέλος,  παρά η διαδικασία που ήθελα να τελειώσει όσο πιο γρήγορα γινόταν για να δω τελικά τι θα σχηματιστεί. Η επιδίωξη για την αποκάλυψη του αγνώστου.

Η λεπτομέρεια βέβαια αυτού το παιχνιδιού κρυβόταν στην διαδρομή μέχρι το τέλος. Έπρεπε να ενώσεις όλες τις τελείες (από το νούμερο 1 στο 2, από το νούμερο 2 στο 3 κ.ο.κ.) και σχεδόν πάντα κάτι δεν μου ᾽᾽κόλλαγε᾽᾽ σωστά. «Μά, πώς γίνεται να πρέπει να ενώσω αυτήν την τελεία με την άλλη, δεν έχει λογική», έλεγα από μέσα μου… Αυτό συνέβαινε γιατί πάντα μέχρι να φτάσω στην τελευταία τελεία, ποτέ μου δεν μπορούσα να καταλάβω σε τι σχήμα θα καταλήξει αυτή η διαδρομή. Πάντα είχα στο μυαλό μου κάτι διαφορετικό από αυτό που κατέληγε το σχέδιο. Πάντα επίσης, το τελικό σχήμα ήταν καλύτερο από αυτό που φανταζόμουν.

Χωρίς να είμαι μοιρολάτρης, πιστεύω ότι πρέπει να ακολουθούμε τα βήματα της ζωής μας όπως μας πάνε οι τελείες, αρκεί να υπάρχει αρίθμηση (πλάνο). Σίγουρα θα αμφιβητήσεις την διαδρομή από την μία τελεία στην άλλη και αν όχι όλες, σίγουρα έστω και μία. Συνέχισε, ένωσε τις τελείες και θα δεις ότι στο τέλος το σχήμα θα σε εκπλήξει ευχάριστα, το άγνωστο θα είναι όμορφο και όλες οι τελείες που ένωσες, θα σου αποδείξουν ότι υπήρχε λόγος που τράβηξες γραμμή μεταξύ τους. 

Δημιουργώντας Καινοτομία*

15 Ιαν.

innovation2.jpg

Η λέξη ῾᾽καινοτομία῾ έχει ένα ειδικό βάρος και αρκετές φορές χρησιμοποιείται άσκοπα χάριν εντυπωσιασμών. Μόνο το άκουσμα της, προκαλεί έναν ενθουσιασμό. Πώς επιτυγχάνεται όμως η πολυπόθητη καινοτομία σε επιχειρηματικό επίπεδο; Αλήθεια, τι κάνει τις επιχειρήσεις καινοτόμες; Πολλοί πιστεύουν ακόμα και σήμερα, ότι η καινοτομία έχει να κάνει μόνο με τον τεχνολογικό κλάδο και τις εξελίξεις σε αυτόν ή στην καλύτερη περίπτωση σκέφτονται start-ups.

   Η λανθασμένη προσέγγιση στην Καινοτομία υπάρχει γιατί τις περισσότερες φορές αναγνωρίζεται μόνο σε επίπεδο προϊόντος, ενώ όλα ξεκινούν από την επιχειρηματική κουλτούρα, που διαμορφώνει την στρατηγική και μετέπειτα διαμορφώνεται και το προϊόν. Αυτό όμως διδάσκεται και αποτελεί επιστημονικό ενδιαφέρον άλλων συναδέλφων. Δύσκολα όμως διδάσκεται ή κατανοείται, τι υποστηρίζει και τι δημιουργεί την Καινοτομία. Η απάντηση είναι η εξής: ο συνδυασμός Θεωρίας και Πράξης. Ο συνδυασμός κυριολεκτικά. Το αγαπημένο σου καλοκαιρινό cocktail το επιλέγεις για τα συστατικά του, όχι για το όνομα του (βλ. ᾽᾽Μοχίτο᾽᾽…). Έτσι και η Καινοτομία, χρειάζεται και Θεωρία και Πράξη, αλλιώς δεν υφίσταται.

Πώς δημιουργείται η Καινοτομία λοιπόν; Ας υποθέσουμε ότι είμαστε σε ένα σπίτι και υπάρχουν δύο δωμάτια, το ένα απέναντι από το άλλο.

Το Δωμάτιο της Θεωρίας

Την πρεσβεύουν οι ακαδημαϊκοί, οι ερευνητές και γενικά οι επιστήμονες σε κάθε κλάδο. Αυτοί είναι ενήμεροι για τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα τους, αφού η εξειδίκευση τους σε συγκεκριμένα θέματα, τους ανταμείβει με την έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρησή τους. Η γνώση για αυτούς, είναι η σημαντικότερη κατάκτηση και οι περισσότεροι είναι ρομαντικοί με την επιστήμη τους. Δεν κάνεις έρευνα, αν δεν έχεις μεράκι και αγάπη για το επιστημονικό σου πεδίο. Ειδικά στην Ελλάδα, για να είσαι ερευνητής πρέπει να είσαι διαθέσιμος να θυσιάσεις χρόνο και χρήμα. Άρα για να το κάνεις, μάλλον το αγαπάς πολύ… Αυτοί οι άνθρωποι, έχουν τόσα πολλά να πουν αλλά και να ακούσουν από τις επιχειρήσεις, γιατί από αυτές θα εμπνευστούν για να γράψουν και να εξερευνήσουν άλλα ‘’μονοπάτια’’. Ποιος ο λόγος της έρευνας, εάν δεν θεραπεύει πρακτικά, καθημερινά προβλήματα;

Το Δωμάτιο της Πράξης

Την πρεσβεύουν επιχειρηματίες, ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων και σύμβουλοι επιχειρήσεων. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν το πλεονέκτημα της καθημερινής εμπειρίας στο πραγματικό “πεδίο της μάχης”. Αγαπούν την ακρίβεια και τα νούμερα, γιατί αυτά είναι που θα τους δείξουν τον σωστό ή τον λανθασμένο δρόμο. Ο χρόνος είναι πολύ σημαντικός, γιατί πολύ απλά είναι χρήμα. Είναι πολύ δραστήριοι και όσο περνάνε τα χρόνια, η εμπειρία τούς ανταμείβει με την ικανότητα της πρόβλεψης. Επίσης, αναλόγως τον άνθρωπο, μελλοντικά μπορούν να γίνουν πολύ καλοί σύμβουλοι και εισηγητές. Χαρακτηριστικό των σύγχρονων επιτυχημένων επιχειρηματιών και στελεχών, είναι ότι αγαπούν τον διάλογο με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, καθώς από εκεί αντλούν ανθρώπινους πόρους και βελτιώνουν τον επιχειρηματικό προσανατολισμό τους.

     Όταν οι πόρτες αυτών των δύο δωματίων ανοίγουν, τότε δημιουργείται ένα “ρεύμα”, όπου η ανταλλαγή γνώσης και εμπειρίας οικοδομεί την πραγματική καινοτομία. Ο συγκερασμός των δυνατοτήτων του ακαδημαϊκού και του επιχειρηματικού κόσμου είναι αυτός που φέρνει την καινοτομία στην διεθνή κοινότητα. Μόνο η διάλεξη ενός επιχειρηματία σε φοιτητές και αντίστροφα, το σεμινάριο ενός καθηγητή σε εργαζομένους, μπορεί να ενθουσιάσει το ακροατήριο. Προσωπικά, το βιώνω καθημερινά σε μικρογραφία. Βλέπω πώς αλλάζει το βλέμμα των φοιτητών μου όταν τους μιλάω με παραδείγματα από επιχειρήσεις και επίσης πώς αυξάνεται το ενδιαφέρον των φίλων μου επιχειρηματιών, όταν τους επιβεβαιώνω με μία θεωρία το πρόβλημα που έχουν και τι ίσως φταίει για αυτό. Όταν όμως μιλάμε για σύγχρονη καινοτομία, εννοούμε την σύμπραξη πανεπιστημίων και οργανισμών σε ερευνητικά έργα, με στόχο την οικοδόμηση αμοιβαίας επωφελούς σχέσης, ακαδημαϊκά και επιχειρηματικά. Τότε, η αξιοποίηση της Γνώσης μέσα από την Εμπειρία είναι αγνή και η Καινοτομία πιο ουσιαστική από ποτέ.

   Στην Ελλάδα βέβαια, είναι πολλοί και από τους δύο χώρους που δεν τολμούν αυτόν τον συνδυασμό για διαφόρους λόγους. Τον βρίσκουν αδύνατο, προχωρημένο ή και τον δαιμονοποιούν ακόμα… Είναι τόσο δύσκολο να αλλάξουν γνώμη, όσο και να αλλάξουν ομάδα.

     Για τους πιο δύσπιστους λοιπόν εκατέρωθεν, προτείνεται η ανάγνωση ενός οποιουδήποτε τεύχους του Harvard Business Review, όπου μπορούν να διαβάσουν άρθρα που γράφουν οι CEO’s των μεγαλύτερων οργανισμών μαζί με κορυφαίους ακαδημαϊκούς του management και όχι μόνο. Ο λόγος που γράφουν μαζί είναι για να ᾽᾽συζητούν᾽᾽ το πρόβλημα και να προτείνουν από κοινού λύσεις. Το αποτέλεσμα μετά την τελευταία τελεία, ανταμείβει ακόμα και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Εκεί, μπορεί να δει κάποιος για πρώτη φορά ένα θεωρητικό μοντέλο, που αργότερα θα διδάσκεται σε όλα τα business schools και σε όλα τα business headquarters, όπως οι 5 δυνάμεις του καθηγητή Porter ή όπως η μήτρα ανάπτυξης προϊόντος-αγοράς της εταιρείας Boston Consulting Group.

   Για αυτούς που πιστεύουν στην ουσιαστική συνεργασία πανεπιστημίων και επιχειρήσεων, για αυτούς που θέλουν με το εισιτήριο της Γνώσης και της Εμπειρίας να ταξιδέψουν, να είναι σίγουροι ότι η Καινοτομία θα γίνει ο αγαπημένος τους προορισμός.

Πότε όμως θα γίνει αυτό;

Όταν οι πόρτες των δύο Δωματίων ανοίξουν… Όταν τα Αμφιθέατρα ανοίξουν τις πόρτες σε managers και όταν οι αίθουσες Διοικητικών Συμβουλίων ανοίξουν τις πόρτες σε ακαδημαϊκούς. Η Γνώση και η Εμπειρία δεν έχουν αξία όταν δεν τις μοιράζεσαι, πόσω μάλλον δε όταν πρόκειται για το κοινό όφελος.

*Αναδημοσίευση από την στήλη μου στην Huffington Post Greece

http://www.huffingtonpost.gr/karoloskonstantinos-papadas/-_601_b_7643016.html

Ταξίδι στην «Σιδηρά Γη»

6 Αυγ.

IMG_3864
Ο Γκρεμός όπως φαίνεται από το Κάστρο.

Για σένα που επιδιώκεις να βρεις την ηρεμία σου μέσα από την αυθεντικότητα. Για σένα που επιθυμείς έστω και για λίγα λεπτά να χάσεις την αίσθηση του χρόνου. Για σένα που ψάχνεις να επισκεφτείς ένα νησί που να μην έχει αλλοιωθεί από την τουριστική του ανάπτυξη. Μπορώ να σου εγγυηθώ ότι θα τα βρεις όλα αυτά στο νησί της Φολεγάνδρου. 

Αυτή τη φορά γράφω ένα άρθρο διαφορετικής «φύσης» στο προσωπικό μου blog,  γιατί πολύ απλά θα ήθελα κι εγώ πριν πάω να είχα βρει λόγια και εικόνες για την Φολέγανδρο που θα με βοηθούσαν πρακτικά να το επιλέξω ως ταξιδιωτικό προορισμό. 

Η Φολέγανδρος δεν φημίζεται για τις παραλίες της λόγω της δύσκολης πρόσβασης σε αυτές. Αν όμως βρεις τα σωστά μονοπάτια, θα μπορείς να βγεις ακόμα και σε ερημικές παραλίες. Η πιο γνωστή παραλία είναι η Αγκάλη, κανα 10-λεπτο από την Χώρα με αυτοκίνητο. 

Η Χώρα είναι πανέμορφη. Περπατιέται εύκολα και οι αποστάσεις είναι όλες μικρές. Εκεί για φαγητό μπορείς να φας σε μία από τις δύο πλατείες, προσωπικά προτιμούσα αυτήν στον Πλάτανο, την «Άραξε» (όνομα και πράγμα). Αφου φας, θα πεταχτείς στον ένα και μοναδικό φούρνο του νησιού και θα φας το παραδοσιακό τοπικό γλυκό «Καρπουζένια» (καρπούζι με μέλι και σουσάμι).  Για «gourmet» δείπνο με την καλή σου ή τον καλό σου, προτείνω το «Olive» (αραβική-ελληνική κουζίνα). Αν σου αρέσει η βόλτα με καφέ στο χέρι, θα πας στο «Montilari» και θα πάρεις τον καλό τον take-away τον καφέ. Εκτός από την Χώρα, αξίζει να επισκεφτείς την Άνω Μεριά για βόλτα στα ξωκλήσσια και κυρίως για να γευτείς την αυθεντική συνταγή της «Ματσάτας» (σπιτικά στριφτά ζυμαρικά που συνοδεύονται με κόκορα κοκκινιστό). Μαζί με την Ματσάτα θα πάρεις και μία ντοματοσαλάτα με τοπικό μαλακό τυρί. 

Όσο αφορά τη νυχτερινή διασκέδαση, η Χώρα έχει απ᾽ όλα. «Αστάρτη» για έντεχνο, «Beez» για τζαζιές (cocktail bar-μια χαρά τα cocktails), «Μπαρακί» για ροκ (πολύ καλή μουσική-εξαιρετικό ρακόμελο), «Μικρό Κελλάρι» για lounge (wine bar-πολύ καλό τοπικό κρασί), «Λαούμι» για reggae (το πρώτο bar που έγινε στο νησί-δοκίμασε ρακί με πετιμέζι),  «Πατητήρι» για club. Όλα τα μπαράκια έχουν καταπληκτικό ρακόμελο…

Η Φολέγανδρος πήρε το όνομα της από την ιδιαίτερη μορφολογία του εδάφους της (phelegundari) που στη γλώσσα των Φοινίκων σήμαινε «πετρώδης γη», εξ ου και ο σημερινός χαρακτηρισμός της «Σιδηρά Γη». Όλη η χώρα είναι χτισμένη πάνω σε έναν γκρεμό που συναντάει την θάλασσα δημιουργώντας μία αντίθεση μοναδικού φυσικού κάλλους. Αν πας στο νησί και δεν ανηφορίσεις την χαρακτηριστική άσπρη ζικ-ζακ γραμμή προς την Παναγιά, τότε είναι σαν να μην πήγες. Αξίζει και δεν είναι τόσο κουραστικό όσο φαίνεται. Το ηλιοβασίλεμα θα σε ανταμείψει… 

Είναι ένα νησί με ανθρώπους ωραίους, φιλόξενους όπως σε όλα τα νησιά μας. Η Φολέγανδρος έχει έναν «χαρακτήρα» που θα σε κάνει να εκτιμήσεις την απλότητα. Είναι ένα μικρό κέντρο αποτοξίνωσης από το άγχος. Αρκεί να μιλήσεις δυο λεπτά με έναν Φολεγάνδριο και θα καταλάβεις… Την καλύτερη συζήτηση την είχα με μία κάτοικο του κάστρου, η οποία μου άνοιξε το σπίτι της και είδα από το πιο μικρό παράθυρο την πιο ωραία θέα.

Δεν θα έγραφα αυτά τα λίγα λόγια αν δεν με είχαν αγγίξει οι εικόνες της Φολεγάνδρου. Τον επίλογο λοιπόν στον γράφω με τα παρακάτω clicks της μηχανής μου.

IMG_3897

Στο χείλος του γκρεμού. 

unnamed-2

Το Κάστρο.

unnamed-3

Θα μου λείψει αυτός ο καφές.

IMG_3874

Η θέα από το εστιατόριο «Συνάντηση» στην Άνω Μεριά.

unnamed-6

Η παραδοσιακή «Ματσάτα»

unnamed-5

Η ντοματοσαλάτα με το τοπικό τυρί που σου᾽λεγα…

IMG_3877

Η χαρακτηριστική διχάλα στην είσοδο της Χώρας. Όποιον δρόμο και να διαλέξεις στις πλατείες θα καταλήξεις.

IMG_3887

«Αγορά Τροφίμων»

IMG_3882

Η πρώτη πλατεία ή αλλιώς και «Πιάτσα»

IMG_3884

Η δεύτερη πλατεία ή αλλιώς και «Πλάτανος»

unnamed-10

Καρπουζένια.

unnamed-8

Αν είσαι τυχερός θα πετύχεις και μουσική βραδιά στο Κάστρο.

unnamed-9

1η στάση: Cocktails στο «Beez».

unnamed-11

2η στάση: Ρακόμελα στο «Μπαρακί» – το αγαπημένο μου

IMG_3915

Ποιος είπε ότι το ηλιοβασίλεμα είναι προνόμιο της Σαντορίνης;

unnamed

Σ᾽αφἠνω με το σήμα κατατεθέν. Παναγιά.

«η λογική πίσω από τον έρωτα»

3 Μάι.

pink

Τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι περισσότερο διδακτικά και λιγότερο πρακτικά με το Digital Marketing, έχω καταλήξει στο εξής συμπέρασμα: In the end of the day, it’s all about (classic) Marketing. Και γιατί το λέω αυτό…; Γενικά, υπάρχει μία σύγχυση με το Digital Marketing, αρκετοί πιστεύουν ότι είναι κάτι τελείως διαφορετικό από το παραδοσιακό ή ότι ίσως ήρθε να αντικαταστήσει το ᾽᾽παλιό᾽᾽ μάρκετινγκ ή επίσης ότι το ᾽᾽νέο μάρκετινγκ είναι μόνο νούμερα και πωλήσεις῎.  Αυτές είναι μερικές από τις απόψεις που ακούω σε συναντήσεις και βλέπω σε παρουσίασεις.

Ποτέ δεν μου άρεσε να εκφράζω την διαφωνία μου πολύ γρήγορα και πριν ωριμάσει η σκέψη στον χρόνο. Ειδικά όμως τα τελευταία δύο χρόνια -που έκανα πολλά πράγματα παράλληλα- ασχολήθηκα αρκετά με το πεδίο του digital εντός και εκτός αμφιθεάτρων. Πιστεύω λοιπόν, ότι πλέον μπορώ να πω  «7-διαφωνώ απόλυτα᾽᾽, όπως θα έλεγα και σε κλίμακα Likert.

Τεκμηριώνοντας την άποψη μου συνοπτικά, ο πρώτος λόγος είναι ότι ένας πρωτοετής φοιτητής του μάρκετινγκ μπορεί εύκολα να αντιστοιχίσει το digital στο ᾽᾽P᾽᾽ της Προώθησης και όχι στην ευρύτερη στρατηγική. Εδώ τίθεται βέβαια και το μεγάλο θέμα της παιδείας Μάρκετινγκ στην Ελλάδα. Πόσοι άραγε digital marketers έχουν διδαχθεί έστω και ένα μάθημα Marketing…; Ο δεύτερος λόγος είναι ότι όσο και να ξεπροβάλλονται καθημερινά νέοι όροι και νέα trends, το Μάρκετινγκ θα είναι η επιστήμη και το digital απλά ένα εργαλείο, που δεν πρόκειται ποτέ να αντικαταστήσει μία ολόκληρη επιστήμη ή στρατηγική. Η αντίθετη άποψη είναι ακριβώς το ίδιο επιχείρημα σαν να επιστρέφεις στα 1990’s και να λες ότι το Μάρκετινγκ είναι διαφήμιση ή να ισχυρίζεσαι ότι στο club κάνουν αληθινές Δημόσιες Σχέσεις στην πόρτα.

Το Μάρκετινγκ δεν είναι μόνο νούμερα, το Μάρκετινγκ δεν είναι μόνο ηλεκτρονικές πωλήσεις, το Μάρκετινγκ δεν είναι μόνο social media, το Μάρκετινγκ είναι κάτι παραπάνω από όλα αυτά… (αλλιώς δεν θα υπήρχαν περίπου 30 διαφορετικά μαθήματα Μάρκετινγκ στα πανεπιστήμια). Και σας το λέει ένας άνθρωπος που αγαπάει το Digital Marketing, γιατί αν δεν το αγαπούσα δεν θα το δίδασκα. Απλά, όταν την Δευτέρα πρωί κάνω διάλεξη «Ἀρχές Μάρκετινγκ» σε πρωτοετείς, βλέπω την ίδια λογική με αυτήν του «Digital Marketing» που κάνω σε φοιτητές MBA την Δευτέρα βράδυ.

Αισθάνομαι το χρέος απέναντι στην επιστήμη που αγαπώ και υπηρετώ, αυτήν την άποψη μου να την επικοινωνήσω περισσότερο και να την αναλύσω βαθύτερα στην επόμενη σειρά διαλέξεών μου με τίτλο, «η λογική του μάρκετινγκ πίσω από τον έρωτα για το ντίτζιταλ᾽᾽.

Γιατί όλοι μας όταν ερωτευόμαστε κάνουμε και λάθη αλλά πριν την απόλυτη τρέλα, (ίσως) μάς κρατάει η λογική…

Σάς περιμένω αυτήν την Τρίτη, στις 17.00, Δεριγνύ 12, Αίθουσα 12, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (στο μάθημα «Πολιτική Προϊόντος» της κ. Παπασταθοπούλου) να συζητήσουμε για Digital και Branding.

«Τουρισμός, Μάρκετινγκ & Βιώσιμη Ανάπτυξη», Συνεντευξη στο epixeiro.gr

25 Φεβ.

Untitled

» Ποια η σχέση του Τουριστικού Μάρκετινγκ με την Βιώσιμη Ανάπτυξη;

Όταν το μάρκετινγκ πρωτοεμφανίστηκε, στόχευε στρατηγικά στο μυαλό των πελατών προκειμένου να υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ ανταγωνιστικών προϊόντων. Στη συνέχεια, το μάρκετινγκ άρχισε να στοχεύει στην καρδιά του πελάτη, εξ’ ου και τα «love brands». Σήμερα, το μάρκετινγκ έχει αρχίσει να στοχεύει στο πνεύμα των πελατών του (marketing 3.0). Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι εταιρείες μοιράζονται ίδιες αξίες και κοινό όραμα για την κοινωνία και το περιβάλλον με τους πελάτες που προσελκύουν. Πλέον, οργανισμοί και άνθρωποι έρχονται κοντά με τον «μανδύα» της επιχείρησης και του πελάτη αντίστοιχα και με κοινό στόχο την αειφορία και την βιώσιμη ανάπτυξη πέρα και πάνω από προϊόντα ή υπηρεσίες.

Στον τουριστικό κλάδο, η προαναφερόμενη πρακτική έχει άμεση εφαρμογή, καθώς τόσο ο προορισμός καθαυτός, όσο τα τοπικά προϊόντα και υπηρεσίες και η τοπική επιχειρηματικότητα μπορούν σύντομα να αναδειχθούν, να διαφοροποιηθούν και να ωφεληθούν, ωφελώντας παράλληλα την κοινωνία και το περιβάλλον. Σε αυτό το σημείο έρχεται το μάρκετινγκ να συνεισφέρει με εφαρμογή στρατηγικών φιλικών προς το περιβάλλον και προς όφελος της κοινωνίας.

Το παράδειγμα του Μαραθώνα;
Για παράδειγμα ο Μαραθώνας, πραγματικά προσφέρεται για μία τέτοια στρατηγική καθώς συνδυάζει πολιτισμό, ιστορία, ιδανικά και φυσικό πλούτο. Προϊόντα και υπηρεσίες από την συγκεκριμένη περιοχή θα μπορούσαν να διαφοροποιηθούν σε παγκόσμιο επίπεδο εάν μέσα στην στρατηγική του μάρκετινγκ υιοθετούσαν ανάλογες περιβαλλοντικές και κοινωνικές αξίες.

Πόσο σημαντική είναι μία τέτοια στρατηγική για μία ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση και ειδικά σε μία περίοδο οικονομικής ύφεσης;

Ειδικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι πολύ σημαντικό αρχικά να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα ενσωμάτωσης κοινωνικών και περιβαλλοντικών αξιών στην ευρύτερη στρατηγική τους και μετά, εφόσον το πιστεύουν, να επαναπροσδιορίσουν την στρατηγική μάρκετινγκ, ώστε να απευθυνθούν στοχευμένα στους πελάτες τους. 

ροκειμένω, η ελληνική τουριστική μικρομεσαία επιχείρηση απευθυνόμενη σε εγχώριους και μη πελάτες, έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα να αξιοποιήσει άμεσα την πολιτιστική κληρονομιά μας, το κλίμα μας, την γαστρονομική μας παράδοση και άλλα στοιχεία που συνδέονται με το περιβάλλον και την κοινωνία.

Το παράδειγμα της Νεμέας;
Θα σας φέρω ένα παράδειγμα από την ιδιαίτερη πατρίδα μου την Κορινθία και συγκεκριμένα της Νεμέας, όπου τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ να γίνεται μία αξιόλογη προσπάθεια στον κλάδο του οίνου. Οι παραγωγοί πραγματικά εκεί ανοίγουν τα σπίτια τους και τα βαρέλια τους, προκειμένου να γίνονται εκδρομές γευσιγνωσίας από διεθνή πανεπιστήμια και ΜΜΕ. Με αυτόν τον τρόπο η επίσκεψη γίνεται βίωμα σε διεθνείς πελάτες, ενώ παράλληλα ενισχύεται η προβολή της αιώνιας παράδοσης της οινοπαραγωγής στον τόπο και προβάλλονται πολιτιστικές πτυχές της περιοχής, όπως τα Νέμεα (αρχαιοελληνικοί αγώνες στίβου).

Τι θα προτείνατε λοιπόν, σε μία τουριστική επιχείρηση σχετικά με την στρατηγική μάρκετινγκ για βιώσιμη ανάπτυξη;

Πρακτικά, εάν επικεντρωθούμε στο γνωστό μας μείγμα μάρκετινγκ, το Προϊόν/Υπηρεσία μας θα πρέπει να επιβαρύνει στο ελάχιστο το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία. Μπορούμε να σκεφτούμε αρκετά παραδείγματα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος όπου οι πελάτες τουριστικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κυριολεκτικά λεηλατούν τον φυσικό πλούτο και την τοπική κοινωνία. Δυστυχώς στην Ελλάδα το κυρίαρχο παράδειγμα είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος , στην καλύτερη η αδιαφορία για την προστασία του (από την καταπάτηση του αιγιαλού έως η απουσία οποιασδήποτε οικολογικής ευαισθητοποίησης) και αυτό ως νοοτροπία προεκτείνεται και στους πελάτες μας. Φυσικά, το ευκαιριακό κέρδος που δημιουργείται σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι αμελητέο μπροστά στις αρνητικές συνέπειες στην τοπική επιχειρηματικότητα μακροπρόθεσμα.

Στην τιμολογιακή στρατηγική, ενδιαφέρον παρουσιάζουν για παράδειγμα, οι τιμολογιακές πολιτικές ξενοδοχείων για πελάτες που χρησιμοποιούν φιλικά προς το περιβάλλον μέσα μεταφοράς κατά την διάρκεια των διακοπών τους. Όσον αφορά την διανομή, εκεί οι επιχειρηματίες στον κλάδο του τουρισμού οφείλουν να σκεφτούν σε ποιο μέρος θα παραδώσουν τον προϊόν στον πελάτη τους και με ποια κανάλια διανομής. Αυτό θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την επίδραση στο περιβάλλον και την συνεισφορά στην τοπική κοινωνία.

Τέλος, στον τομέα της προώθησης η καλύτερη πρακτική που ενδείκνυται στην σύγχρονη εποχή των ψηφιακών μέσων είναι η εγκατάλειψη του έντυπου υλικού και η αντικατάσταση του με τα κοινωνικά δίκτυα που είναι πολύ φιλικότερα προς το περιβάλλον. Η προώθηση όμως, συμπεριλαμβάνει και άλλες ενέργειες εκτός των κοινωνικών δικτύων -κάτι που πολλές φορές ξεχνάμε σήμερα- όπως είναι για παράδειγμα η υποστήριξη δράσεων που προάγουν την τοπική ανάπτυξη και την περιβαλλοντική κουλτούρα. Αυτή η υποστήριξη δεν είναι απαραίτητο να είναι οικονομική αλλά μπορεί να είναι και συμβολική χωρίς ιδιαίτερο κόστος.

Γενικά, μπορώ να πω ότι υπάρχουν αρκετές επιχειρήσεις στην Ελλάδα που έχουν καταφέρει να γίνουν «sustainable brands» στον τουριστικό κλάδο και να διαφοροποιηθούν σε σχέση με τον ανταγωνισμό, όπως παρατηρείται τελευταία στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη.

Πώς μπορεί μία στρατηγική τουριστικού μάρκετινγκ για βιώσιμη ανάπτυξη, να βοηθήσει στην κερδοφορία της επιχείρησης;

Αν δεχτούμε ότι κερδοφορία σημαίνει να έχω πελάτες που παραμένουν ικανοποιημένοι και πιστοί συστήνοντας το εστιατόριο, το ξενοδοχείο, το μουσείο στους φίλους τους, τότε μπορεί να βοηθήσει. Το κέρδος είναι όφελος και πάντα το όφελος είναι ακόμα μεγαλύτερο όταν είναι αμοιβαίο. Επί παραδείγματι, επανεξετάζοντας τα λειτουργικά κόστη της επιχείρησης, μπορούν να προκύψουν οικονομικά οφέλη και παράλληλα περιβαλλοντικά μέσω εξοικονόμησης ενέργειας. Εφαρμόζοντας μία συγκεκριμένη πολιτική συνεργασίας με τοπικές επιχειρήσεις, μειώνονται τα μεταφορικά κόστη, μειώνονται οι ρύποι στο περιβάλλον και επίσης ενισχύεται η τοπική οικονομία.

Μία τέτοια στρατηγική τουριστικού μάρκετινγκ για βιώσιμη ανάπτυξη μπορεί να αποτελέσει ένα ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και να στοχεύσει σε πελάτες που είναι περιβαλλοντικά ευσυνείδητοι και ανταμείβουν αδρά ανάλογες επιχειρηματικές πρακτικές, να συμμετέχει σε συνεργατικά σχήματα όπου μεταφέρεται η τεχνογνωσία και τέλος έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν νέα προϊόντα/υπηρεσίες στην τουριστική αγορά.

Τι θα συμβουλεύατε μία ελληνική επιχείρηση να έκανε από αύριο κιόλας για να κάνει το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση;

Ξέρετε, όταν ήμουν μικρός, μου έλεγε κάτι πολύ σοφό ο παππούς μου. «Το δέντρο της ελιάς θα είναι πάντα εκεί για σένα, πιστό. Ακόμα κι αν δεν πηγαίνεις να το βλέπεις συχνά, όποτε το φροντίζεις, αυτό θα σε ανταμείβει.» Μέσα από την διδακτορική διατριβή μου στο πράσινο μάρκετινγκ και την έρευνα που κάνω αυτήν την περίοδο σε επιχειρήσεις, πλέον καταλαβαίνω ότι οι περισσότεροι ξεχάσαμε αυτό το δέντρο, δεν το φροντίσαμε ποτέ και γι’ αυτό δεν μας ανταμείβει. Αυτή είναι, αν θέλετε, και η εκλαϊκευμένη έννοια της Αειφορίας. Να ζήσουμε με τέτοιον τρόπο ώστε να μην επιβαρύνουμε τον τρόπο ζωής των μελλοντικών γενιών. Με όρους μάρκετινγκ αυτό θα σήμαινε, οι επιχειρήσεις να καλύψουν τις ανάγκες των πελατών τους, χωρίς να στερούν τη δυνατότητα από τις επόμενες γενιές πελατών, να καλύψουν και αυτές τις ανάγκες τους.

Αυτό που προτείνω να κάνει αύριο κιόλας ο Έλληνας επιχειρηματίας, δεν είναι ανοίξει κάποιο βιβλίο, ούτε να κοιτάξει νούμερα επιχειρηματικών πλάνων. Αυτό που οφείλει να κάνει είναι να ανακάμψει Ηθικά, ανακαλύπτοντας τις Αξίες που έχασε στην διαδρομή από το χωράφι μέχρι το ράφι. Η «Ιθάκη» της επιχειρηματικότητας βρίσκεται στην Αξία της Αειφορίας. Και πιστεύω θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι ο Έλληνας σήμερα είναι σίγουρα ένας σύγχρονος Οδυσσέας.  «

Δημοσιεύτηκε στις 4.02.15 στο http://www.epixeiro.gr

Book Review: «Ηλεκτρονικό Επιχειρείν & Μάρκετινγκ»

2 Σεπτ.
Πρόσφατα, μου ζητήθηκε να κάνω μία αξιολόγηση για το βιβλίο «Ηλεκτρονικό Επιχειρείν και Μάρκετινγκ» της κ. Βλαχοπούλου και του κ. Δημητριάδη που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο Rosili. Σάς παραθέτω την συγκεκριμένη αξιολόγηση, καθώς το βιβλίο μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον και καλύπτει ένα σημαντικό κενό στην ελληνική βιβλιογραφία.

Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: