Οι «Πράσινες» τάσεις στην ελληνική αγορά.

1 Ιολ.

(αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Κέρδος», 28.06.12)

των  Γ. Αυλωνίτη & Κ. Παπαδά.

Σε περιόδους οικονομικής κρίσης ή κοινωνικών αλλαγών, αναπτύσσονται μεγάλες τάσεις (megatrends), όπως το «κίνημα της ποιότητας» (δεκαετία 1970), η παγκοσμιοποίηση (δεκαετία 1980) και το διαδίκτυο (δεκαετία 1990). Τα τελευταία χρόνια, Κυβερνήσεις, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και φορείς ενημερώνουν τους πολίτες για τις επιβλαβείς επιπτώσεις του ανθρώπινου παράγοντα στη φύση. H αύξηση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, η αλόγιστη χρήση του νερού, η βιομηχανική ρύπανση και η καταστροφή των φυσικών πόρων είναι μερικές από τις σύγχρονες ανησυχίες των περιβαλλοντολόγων. Στην επίλυση της σημερινής περιβαλλοντικής κρίσης, οι επιχειρήσεις καλούνται να συμβάλλουν τα μέγιστα μέσω των φιλικών προς το περιβάλλον δραστηριοτήτων τους.

Στον απόηχο των παραπάνω εξελίξεων, μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες έχουν στραφεί στην πράσινη επιχειρηματικότητα, η οποία προσφέρει τρία βασικά πλεονεκτήματα, αποφέρει χαμηλά κόστη, επιπρόσθετα κέρδη και δημιουργεί προϋποθέσεις για νέες επιχειρήσεις. Επίσης, μπορεί να προσφέρει μακροπρόθεσμα ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, μέσω της ταχείας ανάπτυξης, της διαφοροποίησης και της ενδυνάμωσης της σχέσης με τον πελάτη.      Αρκετοί ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι η καινοτομία είναι το κλειδί για την πρόοδο σε περιόδους οικονομικής ύφεσης και ότι η αειφόρος ανάπτυξη ουσιαστικά αποτελεί τη νέα καινοτομία.

Το Μάρκετινγκ, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο από τις παραπάνω εξελίξεις αποκτώντας μία νέα φιλοσοφία, το Πράσινο Μάρκετινγκ, το οποίο περιλαμβάνει όλες εκείνες τις δραστηριότητες που αποσκοπούν στην ικανοποίηση των αναγκών ή επιθυμιών των καταναλωτών, με τον ελάχιστο δυνατό επιζήμιο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Πρόκειται για μία ενιαία στρατηγική διαδικασία που προσαρμόζεται σε ένα μεγαλύτερο εύρος ζητημάτων μίας επιχείρησης όπως η στόχευση, το σχέδιο, η τοποθέτηση, οι προωθητικές ενέργειες, οι πολιτικές, οι διαδικασίες παραγωγής και οι πράσινες συνεργασίες.

Η συμβολή της έρευνας για αυτή τη νέα τάση είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς μπορεί να χαρτογραφήσει και να μελετήσει τη συμπεριφορά των καταναλωτών, εξάγοντας χρήσιμα συμπεράσματα για τις επιχειρήσεις. Η έρευνα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον όταν διενεργείται σε ένα δυσμενές οικονομικό περιβάλλον όπως αυτό που βιώνει σήμερα η χώρα μας. Το Εργαστήριο Μάρκετινγκ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (Athens Laboratory of Research in Marketing – A.LA.R.M.), διενεργεί  από το 2008 έρευνες για το Πράσινο Μάρκετινγκ, των οποίων τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα παρουσιάζονται σε ειδικές εσπερίδες. Πρόσφατα, παρουσιάστηκε η τελευταία έρευνα σχετικά με τις στάσεις, τις αντιλήψεις και την συμπεριφορά των Ελλήνων καταναλωτών. Σύμφωνα με αυτή, προκύπτουν σημαντικά ευρήματα για τη συμπεριφορά των καταναλωτών για τα πράσινα προϊόντα/υπηρεσίες.

Ένα από αυτά είναι η διάσταση του υγιεινού τρόπου ζωής με σεβασμό στο περιβάλλον που παραμένει πρωτεύουσα προτεραιότητα για τους καταναλωτές.  Σύμφωνα με την έρευνα, οι  καταναλωτές προτιμούν τα βιολογικά τρόφιμα κυρίως γιατί τα θεωρούν πιο υγιεινά από τα μη-βιολογικά. Επιπλέον, οι καταναλωτές προτιμούν τα φυτικά καλλυντικά λόγω των λιγότερων παρενεργειών στην υγεία τους. Η επιλογή του φαρμακείου ως τόπο αγοράς φυτικών καλλυντικών καταδεικνύει και τη σύνδεση των συγκεκριμένων προϊόντων με την υγεία του καταναλωτή. Σημειώνεται δε, ότι η αγορά των φυτικών καλλυντικών αυξήθηκε κατά το έτος 2011 σε σύγκριση με το 2010.

Βάσει των απαντήσεων των 703 καταναλωτών που συμμετείχαν στην έρευνα της, δημιουργήθηκε μία κατηγοριοποίηση των καταναλωτών. Ο “Απόλυτα Συνειδητοποιημένος” καταναλωτής, ο οποίος αγοράζει πράσινα προϊόντα, ανακυκλώνει, συμμετέχει συστηματικά σε περιβαλλοντικές ενέργειες, ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 25-44 και είναι απόφοιτος ΑΕΙ/ΤΕΙ. Ο “Προβληματισμένος” καταναλωτής, ο οποίος συμμετέχει σε περιβαλλοντικές ενέργειες αλλά όχι τακτικά και συστηματικά, ανήκει σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Τέλος, ο “Αδιάφορος” καταναλωτής, ο οποίος δεν συμμετέχει σε καμία περιβαλλοντική ενέργεια, είναι απόφοιτος Λυκείου, ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 55 και άνω και είναι συνταξιούχος ή άνεργος.

Γενικά, τα ευρήματα δείχνουν ότι υπάρχει αυξανόμενη τάση στροφής σε φιλικές προς το περιβάλλον αγορές. Ο καταναλωτής αγοράζοντας πράσινα προϊόντα ή υπηρεσίες, τα συνδέει με τον υγιεινό τρόπο ζωής του και νιώθει ότι ενεργεί φιλικά προς το περιβάλλον. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται τις νέες ανάγκες των καταναλωτών και να προσαρμόζονται σε αυτές και να θέσουν ως ένα αναπόσπαστο μέρος της αποστολής τους τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και το καλό της ευρύτερης κοινωνίας.

 * Ο κ. Γιώργος Αυλωνίτης είναι Καθηγητής Μάρκετινγκ, στο Τμήμα Μάρκετινγκ & Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

  Ο κ. Κάρολος-Κωνσταντίνος Παπαδάς είναι Υποψήφιος Διδάκτωρ, στο Τμήμα Μάρκετινγκ & Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Γέρασαν τη Νεολαία μας

15 Φεβ.

Από το 2009, η κυβέρνηση θέτει διλήμματα για τη σωτηρία της πατρίδας. Ταυτόχρονα, διαμορφώνει κλίμα αβεβαιότητας, όχι απλά για το μέλλον, αλλά για τις επόμενες 24 ώρες. Η πίεση γίνεται αφόρητη, καθώς καλείσαι να σχηματίσεις άποψη σε πολύ λίγο χρόνο, για κάτι που θα επηρεάσει το μεγαλύτερο χρόνο της ζωής σου. Πολλές φορές συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος για την Ελλάδα. Ποια είναι η πιο λογική και πιο ωφέλιμη λύση… Δεν τη βρίσκω όμως, γιατί απλά δεν υπάρχει λογική και ίσως δεν υπάρχει καν λύση.

Η αβεβαιότητα και η πίεση επιφέρουν την οδυνηρή για πολλούς, κατάσταση μονίμου άγχους και μελαγχολίας. Καθημερινά, συζητώ με φίλους για τη δυσμενή οικονομική κατάσταση και το δυσοίωνο μέλλον της Ελλάδας. Τελευταία όμως, διακρίνω έντονη μελαγχολία και υπερβολικό άγχος. Κυβερνώντες και ΜΜΕ ασκούν σφοδρή ψυχολογική πίεση κυρίως στη νεολαία, με αποτέλεσμα να την «γερνούν» πνευματικά. Έχουν αναγκάσει τη νεολαία αντί να έχει οράματα για καταξίωση, να περιορίζεται μόνο σε ελπίδες για επιβίωση. Μία νεολαία με σπουδαία μυαλά, όρεξη για δουλειά και όνειρα για οικογένεια. Τη νεολαία που είναι θύμα των «σύγχρονων ναρκωτικών» της ανεργίας και της προπαγάνδας. Την υπόλοιπη, δεν την έχουν απλά «γεράσει», την έχουν ήδη «σκοτώσει» με εξαρτησιογόνες ουσίες, εξαθλίωση και στέρηση αξιοπρέπειας.

Η νεολαία γέρασε… Γέρασε από την ανασφάλεια, τις ψεύτικες υποσχέσεις των πολιτικών και από τον εικονικό ευδαιμονισμό των τελευταίων 30 ετών. Γέρασε μόλις σε δύο-τρία χρόνια λόγω της αβεβαιότητας και του άγχους που της προσέφερε το πολιτικό σύστημα με την ανικανότητά του. Γέρασε, μέσα από την απαξίωση που ένιωθε ο νέος, κάτοχος τίτλου σπουδών, κάθε φορά που πήγαινε σε μία συνέντευξη για εργασία. Γέρασε, γιατί την ανάγκασαν να αγχώνεται από τώρα για τις συντάξεις της. Γέρασε, γιατί την ανέθρεψαν με «σκουπίδια», από κενά πρότυπα μέχρι οπισθοδρομικές ιδέες. Γερνάει κάθε μέρα, όταν οι ελπίδες εναποτίθενται στη  «νέα γενιά» των αγέννητων Ελλήνων, αφού εκτιμάται ότι η κρίση θα κρατήσει για περίπου 50 χρόνια. Γέρασαν του νέους και δεν τους αφήνουν να ζήσουν, όπως αρμόζει στην ηλικία τους.

 Σήμερα όμως, η νεολαία δεν πρέπει να επηρεαστεί από τα τρέχοντα γεγονότα. Πρέπει να αξιοποιήσει τα αποθέματα αισιοδοξίας και δυναμισμού που έχει, να δράσει με πείσμα και χαλύβδινη θέληση, ώστε να βρει τη διέξοδό της στα σημερινά αδιέξοδα.

 Η νεολαία είναι αυτή που καλείται για άλλη μια φορά στην Ιστορία της ανθρωπότητας, να καλύψει το κενό που δημιουργεί η ανικανότητα του πολιτικού συστήματος και να επαναφέρει το όραμα, την ελπίδα και την αξιοπρέπεια.

Πολιτική Επικοινωνία & Social Media

11 Ιαν.

Την Παρασκευή, θα έχω τη χαρά να συζητήσω με τους φοιτητές του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, για Πολιτική Επικοινωνία & Social Media. 

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας, θα αναλυθεί η online προεκλογική καμπάνια του Obama το 2008 και του Cameron το 2010. Επίσης, θα συζητήσουμε για το ρόλο του συμβούλου online επικοινωνίας στη σημερινή εποχή.

Στο τέλος, θα γίνει μία σύντομη παρουσίαση των αποτελεσμάτων μίας έρευνας για τη συμβολή των Social Media στο Κίνημα των «Αγανακτισμένων».

Όποιος ενδιαφέρεται είναι φυσικά ευπρόσδεκτος να παρακολουθήσει.

Η ομιλία θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του μαθήματος «Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας» του κ.  Α. Ευαγγελάτου και του κ. Δ. Λυμπερόπουλου.

(Παρασκευή 13.01.12, 09.00, Πατησίων 76, Πτέρυγα Αντωνιάδου, Α23)

Μία κακή ομάδα

21 Δεκ.

Αυτές τις μέρες, μιλάω με αρκετούς φίλους που ζουν στο εξωτερικό για να ανταλλάξουμε τις χριστουγεννιάτικες ευχές. Φυσικά, συζητάμε και για τη ζωή μας, κάνοντας πάντα τις αναπόφευκτες συγκρίσεις (δυστυχώς) εις βάρος της Ελλάδας μας.

Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν έξω, όχι μόνο γιατί βρήκαν δουλειά και πληρώνονται καλύτερα, αλλά περισσότερο γιατί απολαμβάνουν μία ποιότητα ζωής η οποία είναι ανύπαρκτη πλέον εδώ. Όταν μιλάω για ποιότητα ζωής εννοώ απλά πράγματα, ασφάλεια, υγειονομική περίθαλψη και παιδεία (όχι παίδευση). Συζητώντας μαζί τους, καταλαβαίνω ότι θα ήθελαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, έστω και με λιγότερα χρήματα. Αρκεί βέβαια το κράτος να τούς διασφάλιζε όλα τα παραπάνω, τα οποία κατέληξαν να είναι προνόμια.

Είναι απλό. Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, σε έναν τόπο που θα εφαρμόζονται οι νόμοι, σε έναν τόπο που θα μπορούν να τα μορφώσουν, σε έναν τόπο που θα μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς. Σε φυσιολογικές ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.

Από την άλλη πλευρά, πολλοί μιλάνε για άτομα που δεν μένουν να βοηθήσουν την πατρίδα τους, σε τούτες τις δύσκολες στιγμές. Όμως, δεν είναι έτσι όπως φαίνονται τα πράγματα… Και τι εννοώ; Έχοντας ζήσει μερικά χρόνια στο εξωτερικό, φέρω την εξής σημαντική εμπειρία. Στην Ελλάδα, συμβαίνει το εξής παράδοξο που μπορώ εξηγήσω καλύτερα με τη γλώσσα του ποδοσφαίρου.

Πολλές φορές στο ελληνικό ποδόσφαιρο, βλέπουμε νέους παίκτες οι οποίοι μεταγράφονται από νωρίς σε ξένες ομάδες. Εκεί που έπαιζαν απλά καλή μπάλα στις τοπικές ομάδες, ξαφνικά τούς βλέπουμε να εξελίσσονται ταχύτατα και να μαγεύουν τους ξένους φιλάθλους. Βλέπετε, στις ξένες ομάδες υπάρχουν καλύτεροι κυνηγοί ταλέντων, καλύτερες υποδομές, καλύτεροι managers και καλύτεροι συμπαίκτες. Αυτό το μείγμα χαρακτηριστικών είναι που κάνει επιτυχημένους τους παίκτες στο εξωτερικό. Προσέξτε όμως… Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες παίκτες δεν θα έρθουν να βοηθήσουν την Εθνική μας ομάδα και να παίξουν μπάλα γι’ αυτή, εφ’ όσον φυσικά κληθούν… Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει κάποιος να είναι ικανός να αναγνωρίσει το ταλέντο τους. 

Η Ελλάδα είναι μία ομάδα χωρίς διοίκηση, με κακό γήπεδο και απλήρωτους παίκτες. Εσύ θα έπαιζες σε αυτήν την ομάδα;

«Links & Likes but no Desires…»

18 Δεκ.

Χθες το απόγευμα, πραγματοποιήθηκε στο Hilton της Αθήνας, η εκδήλωση της Ελληνικής Ακαδημίας Μάρκετινγκ με θέμα «Links & Likes but no Desires» στο πλαίσιο του Moneyshow. Ποιος θα είναι ο ρόλος των Social Media στον 21ο Αιώνα; Πώς μπορούν να αξιοποιηθούν στο πλαίσιο μίας στρατηγικής Μάρκετινγκ; Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της χρήσης των Social Media και ποιες οι ευκαιρίες που προσφέρουν στο σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον; Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα απαντήθηκαν από τους εξαιρετικούς προσκεκλημένους ομιλητές.

Προσωπικά, ξεχώρισα τις ομιλίες της κ. Σαρρή, Διευθύνουσα Σύμβουλος TNS ICAP, καθώς και του κ. Parks, Head of Digital Intercative στη Newtons. Από την κ. Σαρρή κράτησα την εξής φράση: «Τα Social Media μας μετέφεραν από την εποχή του mouse στην εποχή του keyboard.»  Δεν το είχα συνειδητοποιήσει, μέχρι που το άκουσα… Επίσης, τόνισε ότι ο 21ος αιώνας θα αποτελέσει τον χρυσό αιώνα του Μάρκετινγκ με τα Social Media να αποτελούν σημαντικό κομμάτι του.

Ο κ. Parks, θα έλεγα ότι έδωσε το psychological insight ενός μέσου χρήστη και μίλησε ειλικρινά. Είναι αλήθεια, όπως υποστήριξε, ότι μέσα από τα Social Media θέλουμε να προβάλλουμε έναν εξιδανικευμένο εαυτό μας. Επίσης, είπε ότι οι άνθρωποι θέλουν να ακούνε ιστορίες, αλλά δεν τους τις λένε σωστά, συμπληρώνω εγώ.  Από τον κ. Parks, κράτησα το τρίπτυχο για το Μάρκετινγκ με το οποίο έκλεισε την ομιλία του «Ψυχαγωγία, Εμβάθυνση, Καινοτομία». Πραγματικά, πόσο ανάγκη έχουμε τις τρείς αυτές έννοιες σήμερα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα…;

Ήταν μία διαφορετική εκδήλωση για την ΕΛ.Α.Μ. και μία διαφορετική εκδήλωση για τα Social Media. Κι αυτό γιατί το θέμα συζητήθηκε με την ώριμη σκέψη έμπειρων ανθρώπων της αγοράς και την ακαδημαϊκή προσέγγιση του συντονιστή Λέκτορα κ. Τσόγκα. Νομίζω έγινε μία χρήσιμη κουβέντα για όλους όσους την παρακολούθησαν.

18.12.2005 – «Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αδιέξοδο;»

12 Δεκ.

 Το 2005, έδωσα μία ομιλία – ως φοιτητής οικονομικών τότε – στο πλαίσιο μίας ημερίδας του Συλλόγου Νέων Φοιτητών & Νέων Επιστημόνων Κορινθίας. Το θέμα της ημερίδας αποδεικνύεται ότι ήταν κατά κάποιον τρόπο προφητικό. Συνομιλητές μου στο συγκεκριμένο πάνελ, ήταν ο Καθηγητής κ. Τσινισιζέλης, ο Καθηγητής κ. Ιωακειμίδης, ο Καθηγητής κ. Υφαντής, η κ. Βούλτεψη – βουλευτής τότε της Ν.Δ. –  και ο κ. Μπεγλίτης – ευρωβουλευτής τότε του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ύστερα από τις ιστορικές εξελίξεις της πρόσφατης συνόδου κορυφής της Ε.Ε. στις 09.12.11 , αποφάσισα να το δημοσιεύσω ξανά και να το μοιραστώ μαζί σας. Το ερώτημα που μάς τέθηκε τότε ήταν: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αδιέξοδο…;» Απάντησα με την παρακάτω ομιλία:

18.12.05, Επιμελητήριο Κορινθίας

Ένα από τα πιο καίρια ερωτήματα που απασχολούν τα τελευταία χρόνια τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αν αυτή μπορεί να συνεχίσει να έχει συνοχή στον ίδιο ή μεγαλύτερο βαθμό, παρά την αντιμετώπιση μεγάλων προβλημάτων-προκλήσεων, που ανακύπτουν λόγω της διεύρυνσης (25 μέλη), αλλά και της δυναμικής των εξελίξεων στην παγκόσμια κοινότητα. Αυτό γεννά την υποχρέωση της Ε.Ε. να λειτουργεί και να δρά αποτελεσματικότερα σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό συνοχής-αλληλεγγύης (δηλαδή ενιαία θέση αντιμετώπισης των διεθνών φαινομένων π.χ. πόλεμος Ιράκ, επιθετική οικονομική πολιτική εξαγωγών Κίνας κ.α.). Σε μία τόσο διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση πλέον, τα προβλήματα συνεννόησης και οι διαφωνίες για σημαντικά ζητήματα, είναι αναμενόμενα. Παρ’ ολα αυτά μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε μερικά προβλήματα που δημιουργούνται συνέχεια και θα συνεχίζουν να εμφανίζονται πιο συχνά στο μέλλον.

Το δικαίωμα άσκησης  Βέτο.

 Για την λήψη αποφάσεων της Ε.Ε. η ομοφωνία conscencus όλων των κρατών-μελών είναι απαραίτητη. Δηλαδή, αν μία χώρα διαφωνεί, έχει το δικαίωμα να ασκήσει βέτο και αναγκαστικά αρχίζει άλλος ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων. Αυτή η διαδικασία παλιότερα ήταν πιο εύκολη, αφού τα μέλη ήταν λιγότερα και οι λύσεις πιο γρήγορες. Πλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαριθμεί 25 μέλη και οι διαφωνίες πιο πολύπλοκες και συχνές. Αποτέλεσμα είναι να γίνονται συνεχείς, σκληρές και χρονοβόρες  διαπραγματεύσεις, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα που πρέπει οι αποφάσεις να λαμβάνονται άμεσα. Η σύγχυση των σχέσεων και η αδιαλλαξία αποτελούν ‘’τροχοπέδη’’ στον μηχανισμό διαδικασίας λήψεως αποφάσεων. Αυτό είναι κάτι φυσιολογικό αλλά το ζήτημα είναι κατά πόσο αυτός ο θεσμός γίνεται ύστερα ζημιογόνος. Κατά την προσωπική μου άποψη, το πρόβλημα της άσκησης του δικαιώματος του βέτο είναι ίσως από τα πλέον σοβαρά στην προσπάθεια βελτίωσης του βαθμού ενοποίησης.

 Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση της Γαλλίας στην συνάντηση των Υπουργών Γεωργίας τον Οκτώβριο στο Λουξεμβούργο, όπου με άλλα 13 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρνήθηκαν να υπογράψουν μια συνθήκη για κάποιες νέες παραχωρήσεις σε θέμα που αφορούσε  τα αγροτικά προϊόντα. Η Γαλλία είναι μία από τις ηγέτιδες δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η πιο πιστή στην ιδέα για την επιχορήγηση των αγροτών και την επιβολή υψηλών δασμών στα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα. Αυτή τη στιγμή αναμένεται μια καλύτερη και πιο αξιόπιστη πρόταση που θα είναι ουσιαστικά μια αναμόρφωση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής του 2003, ώστε να είναι αποδεκτή από όλα τα μέλη.

Μέσα από την πρόσφατη αυτή κατάσταση, παρατηρούμε πόσο δύσκολο είναι να λάβουν όλα τα μέλη της Ε.Ε. μία κοινή απόφαση χωρίς αντιπαραθέσεις και σύγχυση. Οι διαφωνίες σε αυτά τα θέματα έχουν να κάνουν με διαπραγματεύσεις της Ε.Ε. με άλλες μεγάλες οικονομικές δυνάμεις, οι οποίες ανταγωνίζονται τα συμφέροντα των 25 μελών. ΄Ετσι είναι λογικό να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις στην εκδήλωση των προβλημάτων που ανακύπτουν.

Διαπραγμετεύσεις για το Εμπόριο.

Άλλο ένα μείζον ζήτημα που κυριαρχεί συνέχεια στις συζητήσεις των μελών της Ε.Ε., είναι το εμπόριο και συγκεκριμένα η πολιτική που ακολουθεί κάθε μέλος της. Κάθε χώρα επιδιώκει τα δικά της συμφέροντα στις διαπραγματεύσεις στο θέμα του εμπορίου και πολλές φορές είναι δύσκολο 2 ή 3 τελείως διαφορετικές πολιτικές να συγκλίνουν σε μία  ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική. Αυτό προκαλεί διαφωνίες για τον τρόπο προσέγγισης συμφωνιών με άλλες μεγάλες οικονομικές δυνάμεις και μη ταύτιση με τις ιδέες της Ε.Ε.

 Για παράδειγμα, η Αγγλία είναι μία χώρα που τάσσεται υπέρ του ελεύθερου εμπορίου, ενώ η Γαλλία και η Γερμανία τάσσονται υπέρ του προστατευόμενου εμπορίου. Στις 27 Οκτωβρίου 2005, ο Γάλλος Πρόεδρος Ζακ Σιράκ δήλωσε ότι, αν απαγορευθεί η προστασία των αγροτών της περιφέρειας, θα μπλοκάρει την διεθνή εμπορική συμφωνία που έγινε σήμερα με τη συνάντηση των 149 μελών του Διεθνούς Εμπορικού Οργανισμού στο Χονγκ Κονγκ. Επρόκειτο για ένα κύκλο διαπραγματεύσεων για όλα τα μέλη που αν επιτυγχανόταν συμφωνία θα τόνωνε την διεθνή οικονομία και θα βοηθούσε τα πτωχά κράτη. Επίσημες πηγές από όλες τις πλευρές εκτιμούσαν ότι αν υπάρχουν διασπάσεις στην Ε.Ε. πριν από αυτή, είναι πολύ πιθανό αυτή η συμφωνία να μην επιτευχθεί παρά τα 4 χρόνια επίπονων διαπραγματεύσεων. Αν υπήρχε επιτυχία θα ωφελούνταν όλοι, ενώ με αποτυχία θα ωφελούταν μόνο η Ε.Ε. κατά κάποιο τρόπο.

 Όπως αναφέραμε και παραπάνω για το θέμα του βέτο, η Γερμανία αλλά και η Γαλλία ακόμα περισσότερο, αρνούνται να μειώσουν τον φόρο στα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα, γεγονός που προκαλεί προβλήματα με τα υπόλοιπα μέλη. Στη συνάντηση του Λονδίνου τον περασμένο Οκτώβρη που αφορούσε αυτό το θέμα, η Γαλλία πρότεινε να συζητηθεί και το θέμα της συμφωνίας του Διεθνούς Εμπορικού Οργανισμού, προφανώς για να ΄΄απειλήσει΄΄ εμμέσως πλην σαφώς και να πιέσει ώστε να γίνουν αποδεκτοί οι δικοί της όροι.

 Παρατηρούμε λοιπόν ότι ο τομέας του εμπορίου στην Ε.Ε. είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος, γιατί η κάθε χώρα προσπαθεί να προστατέψει την οικονομία της, μέσα από το εμπόριο και διστάζει να κάνει εύκολα ανοίγματα με μεγάλο κίνδυνο. Ειδικά όταν σε εμπορικές συμφωνίες εμπλέκονται διεθνείς οργανισμοί και προσκρούουν σε συμφέροντα, η στάση της Ε.Ε. πρέπει να εκφράζει όλα τα μέλη της, γιατί με ρήξεις και με απειλές δεν διευκολύνουν τους διαπραγματευτές μας αλλά αντιθέτως βοηθούν τις άλλες χώρες να κερδίσουν ευνοϊκότερες συμφωνίες για αυτές. Ίσως το μέλλον της Ευρώπης να απειληθεί περισσότερο από την μη προάσπιση των συμφερόντων της Ε.Ε. στο εμπόριο.

Η διάσπαση φαίνεται εκεί για πρώτη φορα και συνέχιζεται στο θέμα του προϋπολογισμού που θα αναφέρουμε παρακάτω. Το βέβαιο είναι ότι το κύρος της Ε.Ε. επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των μελών της Ε.Ε. και μεταξύ Ε.Ε. και άλλων κρατών, γιατί είναι ο ‘’καθρέφτης’’ και των σχέσεων μεταξύ των μελών. Επομένως αν θέλει η Ε.Ε. να αποτελεί υπολογίσιμη δύναμη και να είναι άξια σεβασμού από όλες τις άλλες, θα πρέπει να δείξει περισσότερη συνοχή και ταύτιση ιδεών στα επόμενα χρόνια. Τα περισσότερα οικονομικά οφέλη προέρχονται από το εμπόριο και την σωστή αξιοποίηση των φυσικών μας πηγών.

  

Συμφωνία για τον προϋπολογισμό.

 Μία άλλη διαδικασία που προκαλεί έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των κρατών-μελών είναι η συμφωνία για τον προϋπολογισμό. Κάθε χώρα προσπαθεί να πάρει όσα περισσότερα κονδύλια μπορεί ώστε να ενισχύσει την οικονομία της. Με 25 πλέον μέλη αυτή η προσπάθεια γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα και δύσκολη για το κάθε μέλος που θέλει να προβάλλει πως οικονομικά έχει προτεραιότητα.

 Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι το 40% του προηγούμενου προϋπολογισμού δαπανήθηκε στον αγροτικό τομέα και συγκεκριμένα 100 δις. Ευρώ ωφελώντας περισσότερο τους Γάλλους αγρότες. Ο Άγγλος πρωθυπουργός και Προεδρεύων της Ε.Ε. Τόνι Μπλερ για αυτό το εξάμηνο δήλωσε ότι πάνω από 100 δις. Ευρώ του φετινού προϋπολογισμού θα διατεθούν για καινοτομίες και ανταγωνιστικότητα της Ε.Ε, που είναι και το πιο λογικό όπως ανέφερε. Αυτό ήταν κάτι αναμενόμενο, αφού ο Τόνι Μπλερ ήταν αντίθετος με το ποσό που δαπανήθηκε στον αγροτικό τομέα στον προηγούμενο προϋπολογισμό. Οι επίσημες συζητήσεις για τον προϋπολογισμό για το 2007-2013 τέλειωσαν με συμβιβασμό πριν την λήξη της αγγλικής προεδρίας. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παράλληλα είχε ψηφιστεί η αύξηση του φετινού προϋπολογισμού κατά 4 δις. Ευρώ.

 Κάνοντας μία αναφορά στο παρελθόν, αρκετοί οικονομικοί αναλυτές υποστήριζαν ότι αν ο Τόνυ Μπλερ δεν καταφέρει να φέρει εις πέρας μία συμφωνία για τον φετινό προϋπολογισμό τότε η προεδρία του θα χαρακτηριστεί ως αποτυχημένη. Γι΄ αυτό το λόγο, κάνει από τώρα γνωστή τη θέση του στο Hampton Court, δηλώνοντας ότι ο προϋπολογισμός θα πρέπει να αξιοποιηθεί για τους στόχους της Ε.Ε., οι οποίοι είναι η προσαρμογή της Ε.Ε. στην αναμόρφωση του κόσμου, η διεκδίκηση των δικαιωμάτων της και η δημιουργία ενός δικού μας ενεργειακού πλέγματος. Επίσης δήλωσε ότι κατανοεί την ύπαρξη διαφορών στις ευρωπαϊκές προτεραιότητες των 25 μελών.

 Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να υπάρξουν με πρώτη τη Γαλλία όπως προαναφέραμε, όπου ο Ζακ Σιράκ δήλωσε ότι περιμένει το μερίδιο που αναλογεί στην Γαλλία για τις αγροτικές χρηματοδοτήσεις, αλλιώς θα αναγκαστεί να σταματήσει τις διαδικασίες για την συμφωνία του Διεθνούς Εμπορικού Οργανισμού στο Χονγκ Κονγκ, όπως προαναφέραμε. Η Γερμανική εφημερίδα ‘’Die Welt’’ είχε πρωτοσέλιδο την φράση ‘’ αυτές οι διαιρέσεις δείχνουν ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε διάσπαση’’. Ο Σουηδός πρωθυπουργός Γκόραν Πέρσον, μετά τη συνάντηση στο Hampton Court δήλωσε ότι είδε ένα κλίμα θέλησης από όλες τις χώρες να συμβιβαστούν με αυτόν τον ειδικό και μειωμένο σε κονδύλια στα μέλη προϋπολογισμό, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες θυσίες. Δεδομένου ότι σύμφωνα με διαχρονικά ισχύουσα οικονομική θεωρία, η επιτυχία στον οικονομικό τομέα είναι απαραίτητη για μία κοινωνία ισχυρή διεθνώς, πολιτικά, στρατιωτικά κτλ.

 Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο καίριο είναι το θέμα του προϋπολογισμού και ίσως η μοναδική διαδικασία της Ε.Ε. που μπορεί να την φέρει ή πολύ πίσω ή να την βοηθήσει να προχωρήσει ταχύτερα. Όμως, το σημαντικότερο συστατικό της επιτυχίας ενός προϋπολογισμού είναι η σωστή πρόβλεψη των προκλήσεων που καλείται να αντιμετωπίσει η Ε.Ε. στα επόμενα χρόνια και η σωστή επένδυση για εύρεση λύσεων.

 Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε αδιέξοδο….;

 Ύστερα από όλα τα παραπάνω καλούμαστε να απαντήσουμε στο βασικό ερώτημα. Θέλοντας να είμαι αισιόδοξος, πιστεύω ότι μία ενωμένη Ευρώπη αποφεύγοντας τις προστριβές σε ιστορικές αποφάσεις, με μία συνοχή και συνεννόηση που παραπέμπει στην κοινή εξωτερική πολιτική και κοινή εξωτερική άμυνα δεν έχει τίποτα να φοβάται παρά μόνο τους οικονομικούς της αντιπάλους. Η αντιμετώπιση των οποίων στην παρούσα κατάσταση θα είναι αποτελεσματική με ένα ισοζύγιο των εμπορικών συναλλαγών το οποίο θα εξαντλείται κατα το δυνατόν εντός των κοινοτικών εταίρων. Περνώντας στην συνείδηση των πολιτών ένα δόγμα αλληλοϋποστήριξης, προτίμησης και κοινωνικής αλληλεγγύης, τότε η άνθηση της οικονομίας θα βοηθηθεί από εμάς τους ίδιους για την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου.

 Αξίζει να αναφέρουμε επίσης ότι ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στο πρόβλημα των μεταναστών 2ας γενιάς, που αποτελούν πρόβλημα στην κοινωνική πολιτική κάθε χώρας. Πρόσφατα είχαμε το παράδειγμα της Γαλλίας, όπου μετανάστες έκαψαν τα προάστια του Παρισιού και άλλων πόλεων, συγκλονίζοντας όχι μόνο τους Γάλλους αλλά και όλη την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να το δούμε μακροπρόθεσμα με μία κατάλληλη μεταναστευτική πολιτική και έγκαιρα.

 Κλείνοντας, το θέμα που φαίνεται να ενδιαφέρει περισσότερο την Ε.Ε. τον τελευταίο καιρό, είναι αυτό της παγκοσμιοποίησης, το οποίο θίγεται σε κάθε συνάντηση τους τελευταίους 6 μήνες. Η αγγλική προεδρία συγκεκριμένα δήλωσε στα τέλη του Οκτωβρίου πριν τη συνάντηση στο Hampton Court: ‘’Θα δώσουμε περισσότερη σημασία στον τρόπο παροχής κοινωνικής δικαιοσύνης και ανταγωνιστικότητας στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και στον τρόπο δημιουργίας πολιτικής για τη δικαιοσύνη, την εξωτερική πολιτική και την άμυνα.’’  Όντως η παγκοσμιοποίηση απειλεί την οικονομική και κοινωνική ισορροπία της Ε.Ε. και δεν θεσπίζονται κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ημερομίσθιο της μαύρης εργασίας στην Κίνα που είναι μόνο 1 ευρώ, παρά τις συνέπειες που θα έχει αργότερα αυτή η πολιτική στην συγκεκριμένη χώρα. Ας κλείσουμε καλύτερα με την φράση του Βρετανού πρωθυπουργού και προέδρου της Ε.Ε. Τόνι Μπλερ, άποψη την οποία συμμερίζομαι και προσωπικά:

            ‘’ Το αντίδοτο στην παγκοσμιοποίηση είναι ο υγιής ανταγωνισμός.’’

 

Ως νέος, ως Έλληνας και ως φοιτητής, θέλω να είμαι αισιόδοξος, πιστεύω ότι η περίοδος που διανύουμε στην Ε.Ε. δεν είναι μία περίοδος κρίσης αλλά είναι ένα σύμπτωμα της κρίσης και επιλύθηκε σαν ένα ενδοοικογενειακό πρόβλημα με συμβιβασμό, μετά από αμοιβαίες υποχωρήσεις χωρίς νικητές και ηττημένους. Πιστεύω ότι η οποιαδήποτε κρίση στην Ε.Ε. σφυρηλατεί τη συνοχή της Ε.Ε. και την σκληρύνει.

Book Review: Επί Σκηνής Χωρίς Πρόβα

19 Νοέ.

Όταν το είδα το βιβλίο στο ράφι του βιβλιοπωλείου, είχα ήδη αποφασίσει ότι θα το αγοράσω μόνο και μόνο από τον τίτλο του. Έχει ενδιαφέρον να διαβάσεις τι γίνεται σε μία σκηνή, όπου οι πρωταγωνιστές δεν έχουν κάνει πρόβα. Έτσι σκέφτηκα…

Ο Καθηγητής Δ. Μπουραντάς και συγγραφέας του best seller «Όλα μου τα ‘μαθες μα ξέχασες μια λέξη», γράφει αυτή τη φορά κάτι διαφορετικό. Το concept έχει ως εξής. Η ζωή είναι ένα έργο στο θέατρο, το οποίο παίζεται χωρίς πρόβα μόνο μία φορά και οι συγγραφείς του σεναρίου είμαστε εμείς οι ίδιοι. Προφανώς λοιπόν, εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας. 

Με τη βοήθεια των γνώσεων από τις κοινωνικές επιστήμες, των βιωμάτων-παραδειγμάτων του συγγραφέα και διαφόρων παραβολών, το βιβλίο μετατρέπεται σε ένα χρήσιμο βοήθημα για το σπουδαιότερο έργο που καλούμαστε να παίξουμε «χωρίς πρόβα».

Θα έλεγα ότι είναι ένα βαθυστόχαστο βιβλίο, το οποίο καταφέρνει κάτι μοναδικό. Καθώς το διάβαζα με ανάγκαζε να κάνω αυτοκριτική χωρίς να το καταλαβαίνω. Ένα βιβλίο που σε κάνει να προβληματίζεσαι, να μαθαίνεις και να γελάς. Το προτείνω ανεπιφύλακτα για τα Χριστούγεννα, στο τζάκι.

Υπό Πίεση

10 Οκτ.

Αφιερωμένο σε όσους πιέζονται τόσο πολύ που δεν τους φτάνει το 24ωρο… Ειδικά όταν ζουν σε μία χώρα που όλα γίνονται την τελευταία στιγμή και φλερτάρει με την χρεωκοπία (αν ακόμα δεν έχει χρεωκοπήσει).

Παρ’  όλα αυτά, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να το διασκεδάσετε λιγάκι (όσο χρόνο έχετε) και να ιεραρχήσετε τις προτεραιότητες. 

Αυτά μου είπανε, αυτά σάς λέω…

 

Real Heroes

2 Οκτ.

Ποιοι είναι πραγματικά οι αληθινοί ήρωες της σημερινής εποχής;

Νομίζω ότι όλοι μας κρύβουμε μέσα μας έναν ήρωα, επειδή μόνο εμείς γνωρίζουμε τις δυσκολίες που μπορεί να έχουμε περάσει κατά περιόδους στη ζωή μας.

Ο κάθε άνθρωπος που ζει αληθινά τη ζωή του, έχει βιώσει στιγμές που τον κάνουν να νιώθει αληθινός ήρωας.

«Σύγχρονα» Ναρκωτικά

27 Σεπτ.

Τώρα τελευταία, κάνω αρκετές ρομαντικές σκέψεις σχετικά με την πολιτική. Για τη μεγάλη ηθική ικανοποίηση που μπορεί να νιώθει κάποιος όταν μάχεται στη Βουλή για το πρόβλημα ενός συμπολίτη του. Ιδέες για τις οποίες θα έπρεπε να πιστεύω ότι δεν έχουν σβήσει παρά το σαθρό πολιτικό πελατειακό σύστημα της χώρας μας. Κι όμως έχουν καταφέρει τις ιδέες και τις ηθικές αξίες να τις μετατρέψουν σε παραμύθια. Κατάντησαν εμάς τους νέους, να ακούμε τη λέξη «πολιτική» και να κλείνουμε τα αυτιά μας. Ποια χώρα έχει προοδεύσει χωρίς τη ενεργή δράση της νεολαίας της; Χωρίς παιδεία, χωρίς κριτική σκέψη… Υψώνω φωνή απελπισίας και διαμαρτυρίας. Βλέπω συνομήλικούς μου βουτηγμένους σε βαθύ λήθαργο. Δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα μας. Δεν διαβάζουν, δεν βλέπουν, δεν νοιάζονται, μονάχα «τα σπάνε». Οι «αναισθησιολόγοι» φαίνεται ότι έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Παλιότερα μάς λέγανε ότι τα ναρκωτικά μαστίζουν τη νεολαία, σήμερα τα «σύγχρονα» ναρκωτικά έχουν πάρει πολλές μορφές γύρω μας. Χτυπάνε κατευθείαν στο μοναδικό φρούριο που μπορεί να παραμείνει απόρθητο, στο μυαλό μας. Τα M.M.E. καθημερινά διοχετεύουν στις φλέβες μας δόσεις αποπροσανατολισμού και προπαγάνδας. Σε εθίζουν σε αυτά και εσύ θες κι άλλο. Μέχρι να ακρωτηριαστείς πνευματικά και να μείνεις ανέπαφος με την πραγματικότητα. Το μοναδικό «όπλο» όμως, το οποίο δεν μπορεί κανείς να σου το κλέψει, είναι η γνώση. Γι’ αυτό και θα προσπαθούν συνέχεια να στην περιορίσουν ή ακόμα και να στην αφανίσουν. Δυστυχώς όμως η νεολαία δεν θωρακίζεται όσο θα έπρεπε για το μέλλον της. Η παιδεία μας, «παιδεύει»  αντί να εκπαιδεύει το μυαλό των μαθητών χωρίς να τους παρέχει ουσιαστικές γνώσεις. Στο σχολείο δεν καλλιεργείται καθόλου η κριτική σκέψη και στο πανεπιστήμιο καλείσαι να την εξασκήσεις. Αυτό κάνει την νεολαία πολύ πιο ευάλωτη και επιρρεπή στα «σύγχρονα» ναρκωτικά. Η χαριστική βολή έρχεται από τους νόμους του lifestyle, που καθιερώθηκαν την τελευταία δεκαετία για να αποτελειώσουν ό,τι μάς έχει απομείνει.

Κάποιος λοιπόν, θα πρέπει να αποφασίσει για την σωτηρία της νεολαίας μας, και την πνευματική αποτοξίνωση της, από όλα τα σκουπίδια που τής σερβίρονται καθημερινά. Στο έργο του «Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά», o Οδυσσέας Ελύτης αναφέρει χαρακτηριστικά, «Ο πολιτικός οφείλει να μην διαφέρει σαν αντίληψη από τον καλλιτέχνη. Και στην αντίληψη του καλλιτέχνη ο αγώνας για τη σωτηρία του ανθρώπου είναι αγώνας για την ορθή έκφραση, και τίποτε άλλο». Λόγια προφητικά ή θέματα διαχρονικά;Άραγε πόσοι από τους σημερινούς πολιτικούς μας αγωνίζονται για την ορθή έκφραση, ή μάλλον, πόσοι αγωνίζονται για τη σωτηρία του ανθρώπου;Οι περισσότεροι πολιτικοί μας συνδέονται όντως με την έννοια του καλλιτέχνη, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά την τέχνη της υποκριτικής. Αυτό όμως είναι ένα άλλο μεγάλο, πολυσυζητημένο θέμα. Φαύλος κύκλος, λοιπόν…

*αναδημοσίευση από το protagon.gr

Αρέσει σε %d bloggers: